
فیزیوتراپی شریعتی / انواع دردها و انواع بیماریها / آسیب و پارگی عضله گاستروکنمیوس ( کاف ) ساق پای تنیس بازان
آسیب و پارگی عضله گاستروکنمیوس ( کاف ) ساق پای تنیس بازان
یکی از مشکلات شایع در ورزشکاران آسیب و پارگی عضله ساق یا دوقلو که به نام علمی گاستروکنمیوس می باشد کشیدگی و پارگی آن است فیزیوتراپی مرکزی شریعتی با بهره گیری از تجهیزات فوق تخصصی کمک بسیار موثری را در درمان این گونه از ورزشکاران ایفا نموده است.
ساق تنیس بازان ( پارگی عضله دو قلو )
عضله دوقلو به صورت دو قسمت داخلی و خارجی در قسمت پشتی ساق پا قرار دارد ، این عضله از استخوان ران در بالا منشا گرفته و در پایین به صورت مشترک با عضله سولئوس تاندون آشیل را تشکیل میدهد که به استخوان پاشنه پا متصل میشود. کار اصلی عضله دوقلو خم کردن مچ پا به سمت پایین میباشد.
پارگی عضله دو قلو یا عضله پشت ساق معمولا در محل اتصال تاندون آشیل با بخش میانی عضله های پشت ساق روی می دهد ( و همچنین در محل اتصال عضله – تاندون و بیشتر در قسمت داخلی عضله ) و ممکن است با پارگی تاندون آشیل اشتباه گرفته شود.
این آسیب بیشتر در حین انجام حرکات سریع ، یا فشار آوردن به پا برای حرکت به سمت جلو در ورزش هایی که جهت حرکت فرد به صورت ناگهانی تغییر میکند مثل تنیس ، بدمینتون ، والیبال ، اسکواش و ورزش های پرشی مشاهده می شود.
این آسیب همچنین در ورزشهای قدرتی مثل پرورش اندام و وزنه برداری نیز به صورت حاد و یا مزمن دیده میشود. در ورزشکاران مسن تر، دویدن در مسافت های طولانی نیز ممکن است باعث پارگی این عضلات شود.
علل پارگی عضله دو قلو ( آسیب و پارگی عضله گاستروکنمیوس )
از دلایل دیگر میتوان به عدم آمادگی جسمانی فرد ، کمبود انعطاف پذیری در عضلات ، گرم نکردن کافی قبل تمرینات ورزشی ، ضعیف بودن عضلات پشت ساق ، آسیب قبلی و سن بالای ورزشکار اشاره کرد.
با توجه به اینکه در هنگام دویدن به طور میانگین ۱۰۰۰ گام بلند در یک کیلومتر برداشته می شود، وجود هرگونه ضعفی در عضلات پشت ساق و یا هر بخش دیگری در اندام تحتانی و لگن، سبب تغییر الگوی طبیعی دویدن فرد می شود. هرگونه عدم بالانس عضلانی در نواحی بالا و پایین عضلات ساق پا نیز می تواند موجب افزایش فشار بر روی این عضلات شده و کشیدگی و یا پارگی عضله پشت ساق را در پی داشته باشد.
- اول : جذب و خنثی کردن ضربه های وارد شده از زمین هنگام فرود آمدن مکرر در حین دویدن
- دوم : کمک به حرکت دادن فرد به سمت جلو برای برداشتن گام بلند بعدی دو لیل اصلی شایع بودن پارگی عضله پشت ساق هستند.
علائم و تشخیص پارگی عضله دو قلو ( آسیب و پارگی عضله گاستروکنمیوس )
- درد ناگهانی در عضله پشت ساق
- حساسیت موضعی در محل آسیب
- تجمع خون در محل پارگی
- دشواری در انقباض عضله های پشت ساق
- دشواری در راه رفتن روی پنجه
- گاهی ورزشکار تصور می کند که ضربه ای به پشت پای وی خورده است
- احساس وجود شکاف درعضله آسیب دیده که این امر موجب جداسازی این آسیب با پارگی تاندون آشیل می شود.
درمان پارگی عضله دو قلو ( آسیب و پارگی عضله گاستروکنمیوس )
پیروی از اصل PRICE که شامل موارد زیر است ، در مراحل اولیه آسیب میتواند کمک کننده باشد:
بعد از حدود دو هفته درد بیمار بتدریج کاهش میابد. در این حال بیمار میتواند بتدریج در همان حال که از دو عصای زیر بغل استفاده میکند کف پای آسیب دیده خود را بر روی زمین فشار دهد.
بعد از آن میتوان تمرینات کششی ساق را تحت نظر فیزیوتراپیست متخصص شروع کرد. این تمرین ها قابلیت انعطاف عضلات و تاندون پشت ساق را افزایش میدهند. بتدریج و در طی چند هفته بعد تمرینات تقویتی عضلات ساق هم به تمرینات کششی اضافه میشود.
بیمار معمولا میتواند بعد از ۸-۶ هفته به راحتی و بدون کمک عصا راه برود. البته توانایی های کامل حرکتی و ورزشی نیاز به ماه ها تمرین و بازتوانی دارند. در صورتی که پارگی عضله ساق پا به صورت جزئی باشد (پارگی کامل نباشد) با رعایت موارد بالا و انجام فیزیوتراپی میتوان به بهبود کامل عضله کمک کرد ولی درصورتی که پارگی کامل باشد جراحی با هدف خارج کردن خون و همچنین دوختن دو انتهای پاره شده در ورزشکاران جوان و فعال انجام میشود.
شروع مجدد فعاليت در آسيب هاي جزيي بايد پس از گذشت 4 تا 8 هفته باشد بعد از جراحي نيز به مدت 6 تا 8 هفته به توانبخشي نياز دارد. لازم به ذكر است اگر پارگي عضلاني درمان نشود به تشكيل بافت زخم منجر مي شود كه در اين صورت امكان پارگي مجدد آن در هنگام فشارهاي زياد بعدي وجود دارد.
فیزیوتراپی مرکزی شریعتی با بهره گیری از تکنیک های فوق تخصصی در درمان این گونه بیماران مانند استفاده از میدانهای مغناطیسی , لیزرهای پرتوان و درمانی و همچنین استفاده از جریانات الکتروتراپی و بهره مندی از شرایط بازگشت به فعالیت های ورزشی در بخش تمرین درمانی می تواند کمک موثری را به اینگونه بیماران در درمان ایفا نماید.
- محافظت کردن از ناحیه آسیب دیده و عدم وارد کردن فشار روی موضع
- استراحت کافی و عدم ادامه تمرین یا بازی بعد از ایجاد آسیب
- یخ درمانی در دو روز اول به صورت هر دو ساعت ۲۰ دقیقه در روری عضله آسیب دیده
- برای کاهش درد و تورم استفاده از یک ساق یا بانداژ فشرده سازی که از بالای قوزک پا تا زانو را پوشش میدهد
- بالا تر نگه داشتن عضو آسیب دیده از سطح قلب برای کاهش خونرسانی و تورم محل آسیب دیده
- استفاده از دو عصای زیر بغل حدود ۲-۱ هفته

