ورود ثبت نام

logo فیزیوتراپی شریعتی

021-22 89 26 89
پذیرش کلینیک
پرسش و پاسخ

لیست مقالات

  آسیب های مچ پا  

 

ankle

 

 

 

 

آسیب های ورزشی شایع در مچ پا شامل کشیدگی در رباطها و تاندونها میباشد.

کشیدگی رباط مچ پا وقتی ایجاد میشود که پا در حین راه رفتن پیچ میخورد. این پیچ خوردگی موجب میگردد تا رباط های جانبی  در اطراف مچ پا بخصوص در قسمت خارجی آن تحت کشش بیش از حد تحملش قرار گیرد. در این حال تارهای تشکیل دهنده رباط پاره میشوند. این پاره شدن تارها و فیبرهای میکروسکوپی تشکیل دهنده رباط درجات و شدت های متفاوتی دارد. گاهی اوقات این پارگی ها کم و خفیف بوده و در مواردی ممکن است تمام رباط بطور کامل پاره شود.

وقتی که شدت کشیدگی و پارگی رباط مچ پا کم است میتوان آن را با مچ بند بست و با همین روش درمان پارگی رباط مچ پا انجام داد ولی در مواردی که شدت کشیدگی زیاد است ترجیح داده میشود که مچ پا به مدت سه هفته به توسط  گچ گیری بیحرکت شود.تشخیص شدت کشیدگی رباط به توسط پزشک معالج و با تکیه بر معاینه و روش های تصویربرداری صورت میگیرد.متاسفانه بسیاری فکر میکنند درمان کشیدگی و پیچ خوردگی مچ پا به همین چند هفته بستن خلاصه میشود ولی اینطور نیست. کشیدگی مچ پا بیماری سمجی است که اگر بدرستی درمان نشود تا مدتها بیمار را آزار میدهد.

بعد از اتمام درمان سه هفته ای حال چه با مچ بند و چه با گچ گیری بیمار باید تا مدتها ورزش درمانی یا تمرین درمانی و نرمش های مخصوص  را انجام دهد که هدف از آنها افزایش قابلیت انعطاف پذیری مفصل و افزایش قدرت عضلات ساق است. اگر این نرمش ها به درستی انجام نشوند پیچ خوردگی مچ پا ممکن است بطور مکرری عود کند.در صورت باقی ماندن درد مچ پا بیمار باید بررسی شود تا وجود آسیب های همراه مانند آسیب های غضروفی و یا وجود ناپایداری در رباط های مچ پا ارزیابی شوند. در صورت وجود این آسیب ها ممکن است بیمار نیاز به عمل جراحی داشته باشد.

 

 

ankle

 


علل پارگی رباط پا

این صدمه دیدگی هنگامی رخ می دهد که بدن تحت فشار و استرس قرار گیرد. در جریان این فشار عضلات و رباطها در جهتی انقباض یا تحت فشار قرار می گیرند که برای آن جهت خاص یا آن مقدار خاص از نیرو توانایی کافی ندارند و این فشارهای خارج از توان منجر به کشیدگی یا پارگی آنها خواهد شد. فشارهای وارده به بدن می توانند ناگهانی یا بصورت مزمن و در اثر انجام حرکات تکراری و غیر صحیح باشد.


علائم کشیدگی رباط پا

- درد مهمترین و اولین نشانه این آسیب است که می تواند بروز آسیب را بیان کند. در ورزش و تمرین بروز درد می تواند بدنبال یک حادثه خاص و ناگهانی و یا بتدریج و بدنبال حرکات مکرر و تکراری بصورت تدریجی رخ دهد.

- تورم ناحیه آسیب دیده تقریباً‌ همیشه وجود دارد که ظهور آن می تواند ناگهانی یا بتدریج طی چند ساعت باشد. هرگاه فیبرهای تاندون, رباط یا عضله آسیب ببینند مقداری خونریزی رخ می دهد البته این خونریزی امکان دارد طول بکشد تا بطور واضح زیر پوست مشاهده شود ( کبودی ).

- بخاطر درد و تورم معمولاً عضلات اطراف ناحیه آسیب دیده دچار انقباض ( اسپاسم ) می شوند.

- بدن با ایجاد درد, تورم و اسپاسم سبب می شود که از آن ناحیه کمتر استفاده شود تا روند بهبودی آن زودتر رخ دهد.

 

atfl

 

 

پارگی رباط قاپی- نازک نی قدامی

رباط مچ پا که بیشتر اوقات دچار آسیب می شود به میان نازک نی و قاپ می لغزد. عمل اصلی این رباط جلوگیری از جلو کشیده شدن پا به طرف استخوان درشت نی است. حدود هفتاد درصد آسیب های رباطی تنها به این رباط مربوط است. ترکیب آسیب با پارگی رباط قاپی- نازک نی و نیز پارگی پاشنه ای – نازک نی، ترکیب آسیب با پارگی رباط قاپی-نازک نی و نیز پارگی رباط پاشنه ای – نازک نی حدود بیست درصد موارد مذکور را تشکیل می دهد. مکانیزم آسیب معمولاً سوپینیشن و چرخش داخلی پا است.

 

 

علل بروز صدمه و شرح آن

 

علائم و تشخیص

 

- درد در هنگام تحمل فشار و حرکت مچ پا.

– تورم و حساسیت ناحیه جلوی قوزک خارجی

- نشت خون که بعدها به کبودی اطراف محل آسیب دیده منجر می شود.

– ناپایداری در پارگی های کامل رباطی که می توان آن را با کشیدن پا به طرف جلو (آزمایش جلو راندن قدامی) آزمایش کرد.

– پرتونگاری با آزمایش جلو راندن قدامی برای تأیید تشخیص.

 

 

 

درمان

 

درمان به پارگی کامل رباط توأم با ناپایداری یا پارگی ناقص توأم با پایداری و ثبات مفصل بستگی دارد که پزشک بر اساس آزمایش پایداری تصمیم لازم را خواهد گرفت.

 

 

 

وظایف بیمار

 

- توقف فعالیت های ورزشی در صورت احتمال پارگی.

– هرچه سریع تر سرمادرمانی، بانداژ فشاری و بالا آوردن عضو طبق رهنمودهای ارائه شده.

 

 

 

وظایف پزشک

 

- پرتونگاری به منظور تشخیص دقیق تر شکستگی یا شکستگی- کندگی. در شکستگی – کندگی، بخشی از استخوان از محل اتصال اولیه جدا می شود.

– تجویز تمرین های حرکتی در فیزیوتراپی توسط فیزیوتراپیست  شامل خم شدن و باز شدن در مفصل مچ پا در آسیب های جزئی یا در خونریزی های محدود یا با تورم اندک و دستور آغاز تمرین های گیرنده های حس عمقی.

– ثابت کردن مفصل مچ پا با بانداژهای چسبی یا گچ به مدت حدود ۱-۳ هفته، در صورتی که آسیب دیدگی جزئی و همراه با خون ریزی و تورم زیاد باشد. در پارگی های کامل این مدت تا ۶ هفته تجویز می شود.

– تجویز داروهای ضد التهاب و فیزیوتراپی با روشهای درمانی کاهش دهنده التهاب

– جراحی در صورت پارگی کامل در ورزشکاران جوان و فعال، یا در صورتی که رباط های جانبی هر دو دچار پارگی شده باشد. گچ گیری به مدت ۵-۶ هفته پس از جراحی تجویز می شود.

– جراحی در شکستگی- کندگیها با هدف بازگرداندن قطعه جدا شده به محل اولیه آن و ترمیم رباط ها.

 

 

 

بهبودی و عوارض

 

بهبود آسیب های رباطی مچ پا با توجه به شدت و وسعت آسیب می تواند ۲-۸ هفته طول بکشد. هر چند می تواند ۸ -۱۰ هفته پس از آسیب نیز ادامه یابد. هنگامی که ورزشکار در موقع حرکت مچ پا هیچ گونه دردی احساس نکرده و از قابلیت حرکتی خوبی برخوردار باشد، تمرین های توان بخشی را می توان آغاز کرد. تمرین های حسی عمقی بسیار مهم است، زیرا در غیر این صورت رباط مستعد صدمه مجدد خواهد بود. عضلات نازک نی بلند و کوتاه نیز باید تقویت شود. در خلال تمرین های توان بخشی که ممکن است بیشتر از ۶-۸ هفته به طول انجامد، مفصل مچ پا باید با نوار باندهای کشی و چسبی حمایت شود تا از کشیده شدن بیش از حد و آسیب دیدگی بیشتر آن جلوگیری به عمل آید. درمان کامل آسیب های رباطی موجب کشیدگی رباط، ناپایداری دائمی مفصل و بروز پیچ خوردگی مجدد خواهد شد. چنانچه آسیب های رباط پس از گذشت ۶-۸ ماه همچنان علائم ناپایداری مفصل را نشان دهد می توان آن را با جراحی بخیه کرده و بازسازی نمود.

 

 

 

پارگی رباط پاشنه ای- نازک نی

 

آسیب رباط بین استخوان پاشنه و نازک نی می تواند در هنگام چرخش پا به داخل اتفاق بیفتد. همچنین ممکن است به طور همزمان آسیب رباط قاپی- نازک نی روی دهد.

 

 

 

علائم و تشخیص

 

- تورم و حساسیت در رباط صدمه دیده از بخش انتهایی به طرف قوزک خارجی.

- درد در هنگام حرکت و تحمل فشار.

– خون ریزی که بعدها به کبودی پشت و زیر قوزک خارجی منجر می شود.

– افزایش دامنه حرکتی در چرخش به داخل پا در مقایسه با مچ پای سالم ورزشکار. پرتونگاری در وضعیت چرخش پا به داخل می تواند تشخیص اولیه را تأیید کند.

 

 

 

درمان

 

وظایف بیمار

- اجرای دستورالعمل اضطراری شامل سرد نگه داشتن عضو، استفاده از باند فشاری و بالا آوردن پا.

– مشاوره با پزشک.

 

 

 

وظایف پزشک

 

در صورت ناپایداری مفصل، تجویز استفاده از باندهای کشی، چسبی یا گچ گیری به مدت حدود ۳ هفته.

– جراحی در صورت وجود ناپایداری مفصل زانو، به ویژه در آسیب های ترکیبی.

 

 

 

پارگی رباط دلتوئید

 

کمتر از ۱۰ درصد آسیب های رباطی مچ پا، آسیب های رباط دلتوئید است، معمولاً این آسیب جرئی بوده و در وضعیت چرخش پاشنه به خارج اتفاق می افتد.

 

 

 

علائم و تشخیص

 

- درد در هنگام حرکت و تحمل فشار.

– تورم و حساسیت محل چسبندگی در زیر قوزک داخلی. – افزایش دامنه حرکتی پرونیشن مچ پا در مقایسه با مچ پای سالم ورزشکار در آسیب های کامل رباط دلتوئید.

 

 

 

درمان

 

وظایف بیمار

- درمان هر چه سریع تر آسیب با استفاده از سرما، بانداژ فشاری و بالا آوردن پا بر اساس رهنمودهای ارائه شده.

– مشورت با پزشک.

 

 

 

وظایف پزشک

 

- استفاده از باندهای چسبی یا گچ برای ۳-۴ هفته در پارگی های جزئی به منظور حفظ ثبات مفصل و حمایت آن.

– هنگامی که تشخیص ناپایداری مفصل مشکل است، باید با استفاده از دستگاههای پزشکی آزمایش های دقیق تری انجام شود. در صورت ناپایدار بودن مفصل، جراحی انجام شود و پس از آن پا به صورت بی حرکت به مدت ۶ هفته در گچ قرار گیرد.

 

 

 

آسیب دیدگی رباط بین درشت نی و نازک نی (سندیسموز)

 

سندیسموز مشتمل بر رباط درشت نی – نازک نی قدامی، خلفی و غشاء بین استخوانی آنهاست. پارگی سندیسموز ممکن است با آسیب های رباط دلتوئید توأم باشد، آن هم هنگامی که پا در وضعیت پرونیشن و چرخش خارجی است. همچنین آسیب های سندیسموز می تواند با شکستگی استخوان نازک نی از بالای مچ پا یا شکستگی قوزک داخلی همراه باشد. اگر آسیب های سندیسموز درمان نشود، بعدها می تواند باعث نیمه در رفتگی استخوان قاپ شود.

 

 

 

علائم و تشخیص

 

- حساسیت و تورم در محل اتصال درشت نی و نازک نی.

– درد در هنگام حرکت و فشار بر مفصل مچ پا.

– ناپایداری مفصل مچ پا که می تواند سبب لغزیدن جانبی استخوان قاپ در ارتباط با استخوان درشت نی شود.

– در پرتونگاری همراه با آزمایش پایداری، نوعی عریض شدن جعبه مچ مشاهده می شود.

 

 

 

 لطفا جهت اطلاعات بیشتر به لینک های زیر مراجعه نمایید

 

فیزیوتراپی مچ پا-تمرین های طبی فیزیوتراپی مچ پا-کلینیک فیزیوتراپی شریعتی

 

پیچ خوردگی مچ پا-فیزیوتراپی پارگی رباط مچ پا-کلینیک فیزیوتراپی شریعتی

 

کف پای صاف-تشخیص-درمان فیزیوتراپی کف پای صاف-کفش مناسب-فیزیوتراپی شریعتی

 

شکستگی مچ پا

 

درمان شکستگی جونز در فیزیوتراپی شریعتی سیدخندان

 

کشیدگی و پارگی عضله ساق

 

ورزش درمانی تمرینات طبی حرکات اصلاحی

 

 

  توانبخشی بعد از جراحی ترمیمی رباط صلیبی  

 

acl فیزیوتراپی مجهزترین در تهران صلیبی رباط


بنام خدا

بحث امروز در رابطه با درمان توانبخشی در مراحل مختلف بعد از جراحی ترمیمی رباط صلیبی است.
توانبخشي بعد از ترميم ليگامان متقاطع قدامي به پنج مرحله تقسيم مي شود كه در هر مرحله اهدافي در نظر گرفته شده و جهت رسيدن به آن اهداف تمرينات لازم انجام مي‌شود كه انجام تمرينات، زير نظر جراح و
فيزيوتراپيست بيمار صورت مي گيرد تا بهترين نتيجه درمان حاصل شود.
در پيوندهاي  ACLضعيف ترين و آسيب‌پذيرترين مرحله جايگزيني رباط، دو الي سه ماه اول است بنابراين تا آن زمان نبايد فشار زيادي به رباط وارد شود.
طول دوره درمان 6 تا 9 ماه است كه در اين مدت بيمار بايد تحت نظر جراح و فيزيوتراپيست باشد.

 

 

تمرينات توانبخشي بعد از جراحي ترميمي ليگامان متقاطع قدامي

-مرحله اول : از روز جراحي تا پايان هفته دوم
-مرحله دوم : از هفته دوم تا پايان هفته چهارم
-‌مرحله سوم : از هفته چهارم تا پايان هفته دهم
-مرحله چهارم تا ششم : از هفته دهم تا ماه دهم

 

 

مرحله اول :


از روز جراحي تا پايان هفته دوم
اهداف اين مرحله شامل:
1-زانو تا 90 درجه خم شود.
2-راه رفتن بيمار به طور نرمال انجام شود.
3 - عضلات پشت ران تقويت شود.

 

 

تمرينات

1-جهت كنترل درد و تورم، از يخ، تحريك الكتريكي و اسپيلنت مناسب به مدت چند روز استفاده مي شود.
2-حركات موبيليزيشن پاتلا در تمام جهات خصوصا در جهات فوقاني و تحتاني انجام می شود.
3-جهت تقويت عضله چهار سر، زانو را به تخت فشار داده و تا 6 ثانيه نگه داشته مي‌شود.
4- ‌جهت تقويت عضلات پشت ران در حالت دمر زانو به كمك پاي سالم خم و راست مي شود.
5- اگر زانو لقي   ‌نداشته باشد در تمام جهات، پا صاف بالا برده مي شود.
بيمار با استفاده از عصاي زير بغل و بريس فانكشنال راه رفتن طبيعي را آموزش ببيند و تا آخر هفته دوم 50 تا 70 درصد وزن بدن را  تحمل كند و در اين مدت لبه تخت نشسته و زانو را  تا 90 درجه خم كند ولي بايد براي صاف كردن زانو از پاي مقابل استفاده كند كه در غير اين صورت ليگامان  ACL پاره مي شود.

 

 

مرحله دوم 


از هفته دوم تا پايان هفته چهارم
1-زانوي بيمار به طور كامل صاف شود.
2-  ‌بيمار بدون عصا و به طور نرمال راه برود.

 

 

تمرينات

1- ‌بيمار لبه تخت نشسته و زانوي خود را صاف كند.
2-  ‌در حالت به شكم خوابيده، زانوي بيمار صاف شود.
3-  ‌اگر زانو تا 100 درجه خم مي شود از دوچرخه ثابت بدون مقاومت استفاده شود.

 

 

acl rehab

مرحله سوم :


از هفته چهارم تا پايان هفته دهم
1-زانو بايد تا آخر صاف و خم شود.
2-عضله چهار سر و عضلات پشت ران به طور كامل تقويت شود.
3-بيمار به طور آهسته به جلو و عقب راه برود.

 

 

مرحله چهارم تا ششم :


از هفته دهم تا ماه دهم


اين دوره درمان براي افرادي است كه به صورت حرفه اي ورزش مي كنند و لذا ورزش‌هايي از قبيل درجا دويدن و مارپيچ دويدن اضافه مي شود تا ورزشكار بتواند به ورزش حرفه اي خود برگردد و در اين مدت قدرت عضله چهار سر بايد 85 درصد عضله چهار سر سمت مقابل و قدرت عضلات همسترينگ ها بايد 90 درصد قدرت عضلات همسترينگ سمت مقابل باشد و زانو تا 135 درجه خم شود و به طور كامل صاف شود.

برنامه دویدن بعد از جراحی  ACL     زانو

ورزشکارانی که تحت عمل جراحی ترمیم رباط صلیبی قدامی زانو قرار می گیرند بعد از گذراندن درمانهای اولیه فیزیوتراپی می بایست آماده انجام حرکات دشوارتر شوند تا بتدریج توانائی حضور در ورزش مورد نظر را کسب نمایند . برنامه دویدن که عمدتا  بعد از ماه سوم بعداز عمل آغاز میشود از اهمیت زیادی برخوردار است به همین دلیل سعی شد این برنامه آماده و در دسترس قرار گیرد . اما به خاطر داشته باشید قبل از شروع برنامه دویدن می بایست بتوانید تعدادی از حرکات را زیر نظر فیزیوتراپیست انجام داده تا در صورت آمادگی به شما اجازه شروع دویدن داده شود .

به خاطر داشته باشید برنامه زیر می تواند متناسب با وضعیت شما تغییر کند .

1-  هفته اول بعد از درمان فیزیوتراپی

ابتدا 400 متر راه بروید سپس 400 متر با شدت 50% بدوید . این دوره را 4 بار تکرار کنید . 3 روز در هفته .

2- هفته دوم  بعد از درمان فیزیوتراپی

ابتدا 400 متر راه بروید سپس 800 متر با شدت 50% بدوید . این دوره را 2 بار تکرار کنید . 3 روز در هفته .

3- هفته سوم بعد از درمان فیزیوتراپی

ابتدا 400 متر راه بروید سپس 1600 متر با شدت 50% بدوید در ادامه 400 متر راه بروید . این دوره را 1 بار انجام دهید . 3 روز در هفته .

4- هفته چهارم بعد از درمان فیزیوتراپی

ابتدا 400 متر راه بروید سپس 400 متر با شدت 50% بدوید در ادامه 400 متر راه بروید سپس 800 متر با شدت 75% بدوید سپس 400 متر راه بروید  . این دوره را 2 بار تکرار کنید. 3 روز در هفته .

5- هفته پنحم بعد از درمان فیزیوتراپی

ابتدا 400 متر راه بروید سپس 1600 متر با شدت 75% بدوید در ادامه 400 متر راه بروید . این دوره را 2 بار تکرار کنید. 3 روز در هفته .

6- هفته ششم بعد از درمان فیزیوتراپی

ابتدا 400 متر راه بروید سپس 400 متر با شدت 75% بدوید در ادامه 400 متر راه بروید سپس 800 متر  با شدت 100 %  بدوید و دوره را با 400 متر پیاده روی تمام کنید  . این دوره را 2 بار تکرار کنید. 3 روز در هفته .

7- هفته هفتم بعد از درمان فیزیوتراپی

ابتدا 400 متر راه بروید سپس 1600 متر با شدت 100% بدوید در ادامه 400 متر راه بروید . این دوره را 2 بار انجام دهید . 3 روز در هفته
در مباحث بعدی آسیبهای شانه و مجموعه مجاورات آن مورد بحث قرار خواهد گرفت.

 

 

لطفا جهت اطلاعات بیشتر به لینک های زیر مراجعه نمایید 

 

پارگی رباط صلیبی خلفی PCL-تشخیص و درمان فیزیوتراپی-کلینیک شریعتی

 

راهنما و بررسی های دقیق مقایسه‌ای بین تکنیک‌ های جراحی رباط صلیبی قدامی ACL

 

آسیب و پارگی رباط صلیبی

 

آناتومی مکانیسم کشیدگی و پارگی رباط صلیبی قدامی و توانبخشی

  درمان آسیب و پارگی مینیسک زانو با فیزیوتراپی و بدون جراحی  

 

http://scpt.ir/uploads/meniscus anatomy knee.jpg

 

 

 آناتومی مینیسک و ساختار آن در زانو :

 

 مینیسک از جنس فیبروکارتیلاژ می باشد که نقش آنها بیشتر کاهش فشارهای وارده به زانو در خلال نیروهای فشاری در حین ایستادن و یا فعالیت های مختلف روزانه می باشد.

مینیسک داخلی به شکل سی C انگلیسی و مینیسک خارجی به شکل او O  انگلیسی میباشد. تغذیه مینیسک در قسمت مرکزی از انتشار و قسمت‌های محیطی آن از طریق عروق خونی می باشد.

 

http://scpt.ir/uploads/meniscus blood supply.jpg

 

 

 

عملکرد مینیسک ها در زانو :

 

نقش مینیسک در زانو بیشتر کاهش اصطکاک , کاهش نیروهای وارده به مفصل و تعدیل آنها و همچنین افزایش تطابق مفصلی در خلال حرکت ها می باشد.

 

 

 http://scpt.ir/uploads/Meniscus-injury-tear.jpg

 

آسیب و پارگی مینیسک چیست؟

 

 انجام فعالیت های شدید و یا ناگهانی زمانی که نیروها بیش از حد تحمل بافت مینیسک باشند منجر به پارگی می شوند که می تواند انواع مختلفی را شامل شود مخرب ترین نیروها در ایجاد پارگی های مینیسک نیروهای برشی می باشد.

انواع پارگی های مینیسک را می توانید در شکل زیر ببینید

 

http://scpt.ir/uploads/meniscus tear type.jpg

 

 

http://scpt.ir/uploads/meniscus tear type 2.jpg

 

 

 

 

مینیسک دارای رگ های خونی نیست و در هنگام پارگی خونریزی نمی کند. اما ممکن است عروق اطراف آن هم دچار پارگی شود، در این شرایط تورم به وجود می آید .
همچنین احساس گرفتگی و قفل شدن یا صدایی مانند تق تق، معمولا از نشانه های آسیب مینیسک است .

 

 http://scpt.ir/uploads/Signs-and-Symptoms-of-Meniscus-Tear.jpg


علائم پارگی مینیسک زانو را می توان به دو گروه علائم حاد و مزمن تقسیم کرد .

 

 

علائم حاد( فوری ):

 

درد، اولین علامت پارگی مینیسک است. البته درد ممکن است خفیف باشد و شخص بتواند به فعالیت های روزمره اش ادامه دهد. اما هرگاه بخشی از مینیسک بین استخوان ران و ساق قرار بگیرد، درد شدیدی ایجاد می کند .
در پارگی های خفیف منیسک ، درد مختصری در هنگام پارگی ایجاد می شود و فرد می تواند بعد از پارگی ، با درد مختصری به فعالیت خود ادامه دهد. البته درد با بلند شدن از زمین یا دو زانو نشستن بیشتر می شود. بعد از چند روز هم زانو ورم می کند. درد و ورم بعد از 2 تا 3 هفته از بین می رود، ولی بعدها ممکن است همراه با خم و راست شدن یا چرخش زانو درد برگردد .

در افراد مسن ممکن است حادثه ای که موجب پارگی مینیسک شده است به یاد نیاید و یا پارگی در اثر یک فعالیت معمولی مانند بلند شدن از روی یک صندلی ایجاد شود در پارگی های متوسط در زمان آسیب، درد در کنار یا داخل زانو ایجاد می شود. بعد از آسیب بیمار می تواند همچنان راه برود. بعد از 2 تا 3 روز زانو متورم شده و جلوی خم شدن کامل آن را می گیرد . درد با چرخش زانو یا دو زانو نشستن بیشتر می شود. درد و تورم بعد از چند هفته کمتر می شود، ولی اگر درمان نشود، با فعالیت های بدنی شدید بیشتر می شود .
در پارگی های شدید، درد و ورم زانو بلافاصله بعد از ضربه ایجاد می شود و ورم طی 2 تا 3 روز بعد از ضربه بیشتر می شود. در اثر گیر کردن تکه هایی از منیسک پاره شده در مفصل، ممکن است زانو قفل شود و فرد نتواند زانوی خود را کاملا صاف کند. فرد در زانوی خود احساس عدم تعادل می کند .

 

در افراد مسن ممکن است حادثه ای که موجب پارگی مینیسک شده است به یاد نیاید و یا پارگی در اثر یک فعالیت معمولی مانند بلند شدن از روی یک صندلی ایجاد شود. در این حالات ممکن است درد و ورم خفیف، تنها علائم مشکل باشند .


در پارگی منیسک داخلی، درد در سطح داخلی زانو و در پارگی منیسک خارجی، درد در سطح خارجی زانو احساس می شود .


پارگی منیسک می تواند برای فرد قابل احساس باشد. احساس اینکه چیزی در داخل زانو پاره شده و با یک احساس یا صدای تق همراه باشد .


اگر پارگی منیسک در حاشیه خارجی آن ایجاد شود، می تواند موجب خونریزی داخل مفصل زانو( همارتروز ) شود .

 

 

 


علائم مزمن ( طولانی مدت ):


اگر به علائم حاد بعد از پارگی منیسک بی توجهی شود، معمولا این علائم بعد از گذشت چند هفته از بین رفته و یا تخفیف می یابد. با این حال علائمی برای بیمار باقی می مانند .

 

 


مهم ترین علائم مزمن پارگی منیسک بعد از چند هفته عبارتند از :

 

  • ورم زانو در اثر افزایش مایع مفصلی زانو که در زبان عامه به آن، آب آوردن زانو می گویند. این ورم هر وقت به زانو فشار زیادی وارد شود، بصورت دوره ای بیشتر می شود .

گاهی علائم آسیب های دیگر زانو هم می توانند مثل پارگی منیسک باشد و پزشک معالج برای تشخیص قطعی از روش های تصویر برداری استفاده می کند.

  •  درد در سطح مفصلی، درست در جایی که منیسک قرار دارد. این درد بسته به محل پارگی بر روی منیسک داخلی یا خارجی است. درد با فشار بر روی محل آسیب بیشتر می شود .
  •  قفل شدن زانو که به صورت گهگاهی ایجاد شده و مانع از باز شدن زانو می شود. گاهی اوقات بیمار یاد میگیرد که زانویش را با انجام حرکاتی از حالت قفل شده خارج کند .
  •  خالی کردن زانو یا احساس ناپایداری زانو که در این حال بیمار احساس می کند زانویش در زیر بدنش ناپایدار بوده و حین راه رفتن به ناگهان در رفته و خالی می شود .
  •  لاغر شدن عضلات چهار سر ران.
  •  شنیدن صدای زانو به صورت کلیک یا تق تق رکدن در حین خم و راست شدن.

 

 

 

 

 

تشخیص پارگی منیسک زانو


- معاینه زانو


پزشک بعد از صحبت کردن با شما در مورد مشکلاتی که دارید، زانوی شما را معاینه می کند. در این معاینه وی به دنبال آن است که ببیند آیا با فشار دادن مفصل زانو، درد ایجاد می شود یا خیر .
معاینه دیگر به صورت خم و راست کردن و چرخاندن زانو است که با این حرکت ممکن است منیسک پاره شده حرکت کرده و صدای تق تق یا کلیک در مفصل زانو ایجاد شود .

 

 


- تصویربرداری از زانو و منیسک


تصویربرداری برای تائید تشخیص بکار می رود. گاهی علائم آسیب های دیگر زانو هم می توانند مثل پارگی منیسک باشد و پزشک معالج برای تشخیص قطعی از روش های تصویر برداری استفاده می کند .
یکی از این روش ها رادیوگرافی است. رادیوگرافی ساده معمولا برای کشف دیگر بیماری های زانو که ممکن است علائمی مثل پارگی منیسک داشته باشند و یا بیماری هایی که همراه با آسیب های منیسک هستند ( مانند ساییدگی مفصل )، به کار می رود .


با استفاده از ام آر آی (MRI) می توان منیسک ها را دید و پارگی احتمالی آنها را تشخیص داد .

 

 

 


عوارض عدم درمان پارگی مینیسک


منیسک را می توان از نظر خونرسانی به دو قسمت بیرونی و داخلی تقسیم کرد .


قسمت بیرونی منیسک که به کپسول مفصلی زانو چسبیده است، عروق خونی را از آن دریافت می کند، ولی قسمت های مرکزی تر فاقد عروق خونی هستند .


قسمت بیرونی چون خونرسانی دارد، پس در صورت آسیب دیدن قدرت ترمیم دارد، ولی این بدان معنی نیست که هر پارگی منیسک که در قسمت حاشیه ای آن باشد، ترمیم خواهد شد .


ترمیم منیسک مانند جوش خوردن شکستگی نیاز به شرایطی دارد که تا مهیا نباشد صورت نمی گیرد . پس پارگی منیسک حتی اگر در قسمت حاشیه ای آن باشد خودبخود ترمیم نمی شود، بلکه نیاز به درمان
صحیح دارد . در صورتی که بیمار جوان باشد، پزشک می تواند مینیسک را در جای خودش بخیه بزند، البته به شرطی که صدمه در ناحیه ای باشد که خون رسانی خوبی داشته باشد اگر پارگی منیسک درمان نشود، پارگی کم کم بیشتر شده و ممکن است قسمت پاره شده، بصورت یک زائده در کنار منیسک در داخل زانو مرتبا حرکت کرده و موجب شود زانو به طور مکرر قفل شده، یا با هر بار گیر کردن این زائده در بین دو استخوان زانو و سپس درآمدن آن از بین دو استخوان این احساس به فرد دست دهد که چیزی از زیر زانو در می رود و یا زانوی خود فرد از زیر بدنش در می رود .

 

 

 

درمان

 

اگر مقدار پارگی جزئی باشد و درد و سایر علائم نیز برطرف شده باشد، با راهنمایی پزشک و تحت نظر فیزیوتراپیست خوب ، تمرین هایی برای تقویت عضلات انجام می شود .


وجود این درمان گرها باعث می شود تا بیمار اطمینان حاصل کند تمرینات ورزشی به درستی انجام می شود، بدون این که خطر وارد شدن صدمه مجدد و یا جدیدی به زانو وجود داشته باشد .


بسته به شدت ضایعه، سن فرد و شغل او، درمان های بسیار متفاوتی برای پارگی مینیسک صورت می گیرد .

 

در صورتی که میزان پارگی مینیسک زانو خیلی شدید باشد، ممکن است پزشک انجام عمل جراحی باز یا جراحی آرتروسکوپی را برای مشاهده شدت ضایعه یا درمان پارگی آن مورد استفاده قرار دهد .


در صورتی که بیمار جوان باشد، پزشک می تواند مینیسک را در جای خودش بخیه بزند، البته این به شرطی است که صدمه در ناحیه ای باشد که خون رسانی خوبی داشته باشد .


در صورتی که بیمار مسن باشد، یا پارگی مینیسک در محلی باشد که خون رسانی به خوبی به آن صورت نمی گیرد، ممکن است پزشک بخشی از مینیسک یا حتی سطح آن را جدا کند. گاهی نیز ممکن است کل
مینیسک برداشته شود .


دوران پس از عمل جراحی یا ترمیم مینیسک ممکن است هفته ها طول بکشد و انجام تمرینات ورزشی بعد از عمل نیز در صورت برداشتن مینیسک اندکی متفاوت خواهد بود.


در این شرایط هرگز نباید از وزنه استفاده کرد. با توجه به نوع عمل انجام گرفته بر روی بیمار، می توان از روش های توانبخشی مانند راه رفتن، خم کردن ساق پا و انجام حرکات کششی برای تقویت عضلات پا استفاده کرد .

 

 

 لطفا جهت اطلاعات بیشتر به لینک های زیر مراجعه نمایید

 

درمان کیست مینیسک زانو با فیزیوتراپی در پارگی و آسیب مینیسک-متخصص

 

 

فیزیوتراپی در آسیب و پارگی های مینیسک زانو متخصص ورزشی

  جا اندازی مفصل شانه  

 

 

 

 

 

http://scpt.ir/uploads/shoulder dislocation 1.jpg

 

با سلام و درود


همانطور که در سری گذشته عنوان گردید بحث اصلی این مورد در خصوص نحوه درمان و جا اندازی مفصل شانه در رفته میباشد .

 

 

 

 

 

درمان و جا اندازی دررفتگی قدامی مفصل شانه:

 

مسلما اولین اقدام درمانی جا اندازی مفصل دررفته است. پزشک معالج معمولا برای کاهش درد بیمار ، جا اندازی را در اطاق عمل و با بیهوشی عمومی انجام می دهد و یا ممکن است با استفاده از مسکن های قوی بتوان درد بیمار را به حد کافی کم کرد بطوری که تحمل جا اندازی را داشته باشد.

 

 

 

 

 

 

http://scpt.ir/uploads/shoulder dislocation reduction.jpg

 

 

 

دررفتگی شانه برای جا اندازی مفصل شانه می توان از مانورهای مختلفی استفاده کرد. مانوری که امروزه بیشتر از آن استفاده می شود به این صورت است که ابتدا بیمار بصورت طاق باز supine خوابانده شده و کمک پزشک ، در بالای سر بیمار قرار گرفته و دو سر یک ملحفه را در حالیکه آن را لوله کرده و از زیر بغل بیمار عبور داده در دست می گیرد. پزشک معالج هم در کنار پای بیمار ایستاده و مچ دست بیمار را با دو دست خود می گیرد. پزشک ابتدا دست بیمار را کمی از بدن دور کرده و سپس آنرا به سمت خود می کشد. در همین حال کمک پزشک هم ملحفه را به سمت خودش می کشد. ممکن است نیاز باشد که با کف دست از سمت جلو هم به سر استخوان بازو فشار آورد تا سر به عقب برود.

 

 

 

 

 

http://scpt.ir/uploads/shoulder dislocation kocher method.jpg

 

 

دررفتگی شانه روش دیگر که به روش کوخر معروف است به این صورت انجام می شود که ابتدا بیمار بصورت طاق باز دراز کشیده، پزشک معالج در کنار پای بیمار می ایستد. پزشک ابتدا آرنج بیمار را ۹۰ درجه خم کرده و بازو را به آرامی از تنه دور کرده و به طرف خود می کشد. سپس بازو را به سمت خارج می چرخاند و سپس بازو را به تنه بیمار نزدیک کرده و آرنج بیمار را به جلوی سینه وی می برد. سپس بازو را به داخل می چرخاند بطوری که کف دست بیمار به سمت دیگر سینه وی برسد. روش کوخر البته ممکن است با عوارضی همراه باشد و امروزه کمتر از آن استفاده می شود.

 

 

 

 

 

روش دیگر قدیمی تر وجود دارد که به نام روش بقراطی معروف است و در شکل زیر مشاهده می نمایید.

 

http://scpt.ir/uploads/shoulder dislocation hippocrates method.jpg

 

 

 

 

 

در افرادی که مکررا در رفتگی دارند روش زیر نیز جهت جا اندازی توسط خود شخص انجام می شود.

 

http://scpt.ir/uploads/shoulder dislocation self reduction.png

 

 

 

 

 

http://scpt.ir/uploads/shoulder islocation x ray.jpg

 

 

 چه اقداماتی پس از جااندازی دررفتگی مفصل شانه انجام می شود ؟

 

پس از جا اندازی، پزشک معالج از شانه بیمار مجددا رادیوگرافی به عمل می آورد تا از جا افتادن مفصل مطمئن شود. پزشک سپس دست بیمار را با بانداژ بخصوصی به نام بانداژ ولپو به گردن و تنه وی آویزان می کند. این بانداژ حدود ۳-۲ هفته می ماند و سپس حرکات شانه برای ممانعت از محدود شدن شروع می شود. در مدت این چند هفته بیمار باید مرتبا دست، مچ دست و مفصل آرنج خود را حرکت دهد تا از خشک شدن آن ها جلوگیری کند.

 

 

 

 

بی حرکتی پس از جا اندازی اجازه می دهد تا بافت های اطراف مفصل که در حین دررفتگی ، پاره شده اند مجدداً در وضعیت قابل قبولی جوش بخورند.

 

 

 

نکته :

 

اگر این مدت بی حرکتی به درستی رعایت نشود و شانه مدت کمتری بی حرکت باشد این بافت ها به درستی ترمیم نمی یابند و مفصل ناپایدار و لق می شود. این مفصل در آینده می تواند براثر نیروی کمی مجدداً به راحتی در برود. به این حالت دررفتگی مکرر مفصل شانه می گویند. بیمارانی که دچار دررفتگی مکرر مفصل شانه هستند اغلب با کوچک ترین فشاری به مفصل، دچار دررفتگی می شوند.

 

 

 

 

از طرف دیگر بی حرکت کردن مفصل به مدت طولانی هم می تواند مشکلاتی را برای بیمار بوجود آورد. افراد مسن تحمل چند هفته بیحرکتی شانه را ندارند. در این افراد مفصل شانه با چند هفته بیحرکتی بسرعت خشک شود. ( فروزن شولدر یا شانه یخ زده شانه منجمد ) در این حال بیمار ممکن است پس از چند هفته بیحرکتی شانه، توانایی بالا آوردن دست به بالای سر را از دست بدهد. بنابراین در افراد مسنی که دچار دررفتگی مفصل شانه می شوند پس از جااندازی و بستن دست، بعد از چند روز حرکات پاندولی مفصل شانه شروع می شود تا از محدود شدن حرکات شانه پیشگیری شود. بعد از مدتی بیمار تحت نظر پزشک معالج و فیزیوتراپیست نرمش های خاصی را برای تقویت عضلات اطراف شانه انجام می دهد.

 

 

 

 

درمان دررفتگی مفصل شانه در اکثر مواقع با موفقیت انجام شده و بیمار می تواند به فعالیت های روزمره و ورزشی برگردد. با این حال در مواردی ممکن است عوارضی برای بیمار بوجود آید.

 

 

 

 

 

http://scpt.ir/uploads/shoulder dislocation reduction side effects.jpg

 

 

مهمترین این عوارض عبارتند از :

 

 

  • آسیب به عصب آگزیلری :

 

 

عصب آگزیلری Axillary nerve یا عصب سیرکومفلکس Circumflex nerve در بسیاری از موارد دررفتگی مفصل شانه آسیب میبیند. علامت این آسیب ، فلج شدن عضله دلتوئید ( عضله ای که گردی و برجستگی شانه را میسازد) و کاهش حس در سطح بیرونی شانه است. پزشک معالج کارکرد این عصب را بررسی کرده و قبل و بعد از جااندازی مفصل آنرا در پرونده بیمار ثبت میکند. در مواردی که بدنبال دررفتگی مفصل شانه این عصب آسیب می بیند در اکثر موارد پس از چند هفته تا چند ماه کارکرد عصب بطور خودبخود بهبود می یابد. البته اگر شدت آسیب به عصب زیاد باشد ممکن است فلجی و کاهش حس برای همیشه برای بیمار باقی بماند.

 

 

 

 

  • آسیب به دیگر اعصاب شانه :

 

بندرت ممکن است اعصاب دیگر شانه بخصوص اعصاب طناب خلفی شبکه بازویی آسیب ببینند. 

 

 

 

 

  • آسیب عروقی :

 

در دررفتگی قدامی شانه ممکن است بر اثر جلو آمدن سر استخوان بازو به شریان آگزیلری Axillary artery آسیب برسد. آسیب به این شریان بخصوص در افراد مسن که دچار سفتی عروق یا تصلب شرایین هستند بیشتر دیده شود. همچنین در کسانی که دچار دررفتگی کهنه مفصل شانه هستند ممکن است در حین جااندازی مفصل به این شریان آسیب وارد شود.

 

 

 

 

 

  • شکستگی :

 

گاهی اوقات همراه با دررفتگی مفصل شانه ممکن است شکستگی در گردن استخوان بازو و یا در برجستگی سر استخوان بازو ( توبروزیته بزرگ ) بوجود آید. شکستگی توبروزیته بزرگ Greater tuberosity در اکثر موارد بعد از جااندازی مفصل شانه ، خودبخود جا می افتد. در صورت جا نیفتادن نیاز به عمل جراحی و فیکس کردن قطعه با پیچ می شود. شکستگی گردن استخوان بازو اگر همراه با دررفتگی مفصل شانه باشد معمولا نیاز به عمل جراحی دارد. با استفاده از عمل جراحی شکستگی جااندازی شده و با پیچ و پلاک فیکس می شود.

 

 

در بحث های بعد راجع به نحوه درمان توانبخشی و تمرینات ثبات دهنده در شانه بحث خواهیم نمود.

 

 لطفا جهت اطلاعات بیشتر به لینک های زیر مراجعه نمایید

 

تمرینات ورزشی مفصل شانه

 

دررفتگی شانه شایع ترین دررفتگی بدن و درمان تخصصی فیزیوتراپی

 

 

 

 

 

 

  آرنج تنیس بازان  

 

آرنج تنیس بازان یک بیماری شایع است که باعث درد آرنج می شود و به این خاطر به این اسم معروف شده که در بازیکنان تنیس زیاد دیده می شود، ولی اگر تمام بیماران را در نظر بگیریم معلوم می شود که بیشتر بیماران، ورزشکار نیستند و از میان ورزشکاران هم تعداد کمی واقعاً تنیس باز می باشند. این بیماری در زن و مرد مساوی است و درهر هر سنی هم دیده می شود، ولی سن شایع آن 50 تا 60 سالگی است. اسم دیگر این بیماری " اپی کوندیلیت لترال Laterl Epicondylitis " است. محل درد روی برجستگی انتهای استخوان بازو در سمت بیرونی آرنج است، یعنی اگر ایستاده باشیم و کف دست رو به جلو باشد، طرفی ازآرنج درناک است که در انتهای زیر سر شانه است، نه سمتی که در انتهای زیر بغل است. درد معمولاً در همان سمت، به پشت ساعد هم تیر می کشد و بیمار موقع انجام کارهای دستی احساس درد دارد. بیشترین درد درست روی همان برجستگی و یا 4-3 میلیمتر پایین تر از آنست.

علت بیماری

  علت اصلی این بیماری کار یا ورزش زیاد با دست است، بخصوص فعالیتهایی که در آنها مچ دست خیلی خم و راست می شود مثل شستن لباس با دست، آرایشگری و... . زمینه ژنتیک و ارثی هم ممکن است دخالت داشته باشد.

  پشت ساعد گروهی از عضلات هستند که تاندون یک سر آنها با هم به برجستگی مزبور وصل می شود و تاندون سر دیگر آنها به پشت مچ دست و انگشتان متصل می شود. کار این عضلات بالا بردن مچ دست و انگشتان به سمت عقب است. وقتی این عضلات در بعضی حالاتی که ذکر شد خیلی مورد استفاده قرار گیرند (Overuse) در محل اتصال تاندون آنها به برجستگی خارجی آرنج تغییراتی رخ می دهد که شبیه التهاب، ورم، ریش ریش شدن، پارگی های کوچک و تغییر قوام تاندون ( Degeneration ) است و باعث درد می گردد که بیماری آرنج تنیس بازان نام دارد.

   زمینه بیماریهای روح و عصبی مثل افسردگی های واضح یا پنهان و نیز اضطراب هم مؤثر است، و در این گروه از بیماران لازم است زمینه بیماری روحی و عصبی هم درمان شود و گرنه با درمان خود ضایعه آرنج و بدون درمان زمینه عصبی و روحی، معمولاً نتیجه خوب بدست نمی آید، حتی اگر بیمار جراحی گردد.

بیماری های مشابه

  چند بیماری دیگر هم هست بطور شایع درد سمت خارج آرنج می دهند: 1) سندرم گیر کردن عصب رادیال ( سندرم تونل رادیال Radial Tunnel Syndrome ) یا شاخه بین استخوانی خلفی آن که معمولاً درد آنها کمی پایین تر، یعنی 4-3 سانتیمتر ( در آرنج تنیس بازان 4-3 میلیمتر بود) پایین تر از برجستگی مذکور احساس می شود. معمولاً با معاینه و گرفتن نوار عصب (EMG  و NCV ) پزشک آنرا تشخیص می دهد و درمانش هم تا حدود زیادی با آرنج تنیس بازان متفاوت است. 2) آرتروز آرنج بویژه آرتروز سمت خارجی آرنج که درد آن بیشتر در عقب و خارج مفصل است و با معاینه و گرفتن عکس تشخیص داده می شود و درمان خاص خود را هم دارد. 3) ناپایداری یا همان لق زدن مفصل آرنج بدنبال آسیب های قبلی آرنج 4) کندگی و یا آسیب های غضروف داخل مفصل آرنج.

   در 5 درصد موارد بیماری آرنج تنیس بازان با سندرم تونل رادیال با هم و همزمان وجود دارند و باید هر دو را درمان کرد.

تشخیص آرنج تنیس بازان

  تشخیص این بیماری اصولاً با معاینه توسط پزشک است، ولی برای رد کردن سایر بیماری هایی که علائم مشابه دارند ممکن است عکس ساده و در موارد بسیار نادری باز هم برای رد کردن سایر تشخیصها MRI، نوار عصب و ... هم درخواست شود. مثلاً برای رد کردن بیماری (سندرم) گیر کردن عصب رادیال، نوار عصب گرفته می شود.

درمان بیماری آرنج تنیس بازان

  درمان ممکن است به دو صورت غیر جراحی و جراحی باشد.

درمان غیر جراحی

  اوایل سعی می شود که با این روش بیمار را درمان کرد و اگر جواب نداد جراحی می کنیم. درمان غیر جراحی شامل این موارد است: 1) کم کردن کار و فشار ورزشی 2) بستن بریس یا همان آرنج بند مخصوص به نام های Tennis Elbow brace یا Tennis Elbow Support  و یا Tennis Elbow Strap معروف است. 3) فیزیوتراپی و ورزش درمانی
نتایج این تحقیقات بر اساس اطلاعاتی است که از تنیس بازانی جمع‌آوری شده که مشکل آرنج خود را با تمرین حل کرده‌اند.

پیا نیلسون، فیزیوتراپ و محقق آکادمی سالگرسنکا می‌گوید: واضح است که درمان‌های دارویی عوارض زیادی را به همراه دارند. بسیاری از این عوارض بعد از استفاده از داروهای درمان کننده آرنج گزارش شده‌اند.

محققان بر روی 297 بیمار به مدت دو سال آزمایشاتی را انجام دادند. تمریناتی از جمله تمرین‌هایی در خانه برای قوی کردن عضلات آرنج به این افراد داده شد.

پیا نیلسون می‌گوید: بیشتر افراد شب‌ها با آرنج خمیده می‌خوابند و ما برای کسانی که مشکل آرنج داشتند از باندهایی استفاده ‌کرده‌ایم که آرنج آنها را حین شب صاف نگه می‌داشت و بدین شکل ترمیم عضلات آرنج را راحت‌تر می‌کرد. این درمان‌ها با هم فکری فیزیوتراپ‌ها طراحی شدند تا درد بیماران کمتر شود، دوره درمان کاهش یابد و کارایی آرنج و دست بازیکنان افزایش یابد. این روش درمانی بهتر از تزریق کورتیزون عمل می‌کنند و فواید زیادی برای بیماران به همراه دارد.
4) گاهی تزریق کورتون که معمولاً پس از آن گچ گیری هم انجام می شود. برای تزریق کورتون معمولاً آنرا با ماده بی حسی هم مخلوط می کنند که درد ناشی از تزریق کم شود. در این بیماری بیش از یک یا دو تزریق توصیه نمی شود و بهتر است فاصله دو تزریق 3-2 ماه باشد. 5) بندرت ممکن است تزریق چند سی سی از خون خود بیمار به محل ضایعه بیماری را کنترل کند. 6) گاهی پس از تزریق ماده بی حسی و یا زیر بیهوشی، مچ دست را با قدرت و شدید خم می کنند تا پارگی های کوچکی در محل ضایعه ایجاد شود و روند التیام و بهبودی تسریع گردد.

  بریس آرنج تنیس بازان حدود 7-6 سانتیمتر پهنا داشته و باید آنرا طوری بست که روی نقطه حداکثر درد نباشد، بلکه حدود یک پهنای انگشت زیر آن بسته شود. بهتر است شبانه روز بسته باشد و اگر بیمار تحمل نکند میتواند شبها آنرا باز کند؛ میزان سفت کردن آن باید به حدی باشد که محکم در محل خود بنشیند ولی نباید آنقدر سفت شود که باعث تورم دست، یا سیاهرگهای آن و یا درد دست شود. داخل این بریس یک قسمت برجسته وجود دارد که باید درست در امتداد برجستگی دردناک سمت خارج آرنج قرار گیرد و اگر روی ساعد چرخید باید چرخش آنرا اصلاح کرد.

 

  اگر همه این درمانها با هم و کامل و حدود 6 ماه مداوم و پشت سر هم انجام شوند حدود 90 درصد موفقیت دارند، یعنی در بهترین شرایط هم 10 درصد بیماران بهبودی پیدا نمی کنند و باید جراحی شوند. البته همانطور که ذکر شد چه در درمان جراحی و چه غیر جراحی اگر بیمار مشکل روحی – روانی مثل افسردگی یا اضطراب و ... دارد باید درمان شود و گرنه نتیجه درمان خوب نخواهد بود.

درمان جراحی

بطور متوسط و در خوشبینانه ترین حالت 10 درصد بیماران نیاز به جراحی خواهند داشت و اگر جراحی نکنند دردشان دائمی باقی می ماند. موفقیت درمان جراحی هم حدود 90 درصد است، یعنی 2-1 درصد بیماران با جراحی هم بهبود نمی یابند که خود دلایل خاصی دارد مثل تشخیص ناصحیح، زمینه بیماری های روحی - روانی، طریقه نادرست عمل جراحی و... . در هر صورت در بعضی از بیماران هیچ دلیلی بر عدم پاسخ کافی یافت نمی شود.

  در عمل جراحی با یک برش کوچک روی برجستگی مزبور قسمتهای تغییر یافته تاندون های درگیر برداشته می شود و دو طرف آن به یکدیگر دوخته می شود و گاهی بخشی از رباط حلقوی که در مجاورت آن قرار دارد هم برداشته می شود و ... . پس از عمل هم معمولاً مدتی فیزیوتراپی و ورزش درمانی و پرهیز از کارهای سنگین لازم است، و از سه ماه تا یک سال طول می کشد که بیمار به حداکثر میزان بهبودی برسد.

A.P.S

این جریانات خاصیت دوگانه هم کنترل درد و هم تحریک بافتی و بر هم زدن محیط سلولی جهت تغذیه بافتی دارند. دردهایی که موضعی بوده و ناحیه بزرگی را شامل نمی شوند با این متد بسیار موثر می توانند درمان شوند.

آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتویید از جمله بیماریهای سیستم ایمنی بدن است که بدن تحت تاثیر عامل خاصی عکس العمل نشان داده و پاسخ التهابی ایجاد میکند. میدانهای مغناطیسی می توانند این التهابها را تخفیف داده ضمن اینکه جهت کنترل بیماری می بایست داروی خاص آن را نیز در خلال درمان مصرف نمود.

استرچ عضلات

عضلات در پی کارهای روزمره و ضعف و بی حرکتی دچار خشکی شده و دردهای مزمن و خستگی های طاقت فرسا ایجاد می نماید. در استرچ یا همان کشش، عضلات کوتاه شده، با بکارگیری درمانهای موثر عضلات کوتاه شده باز می شود.

افزایش تراکم استخوان

بافت استخوان نیز با افزایش سن و حتی در جوانی در صورت داشتن بیماری می تواند دچار کاهش تراکم یا پوکی شود. در تخقیقات اخیر دانشمندان مشاهده گردیده میدانهای مغناطیسی توانایی ایجاد تراکم بیشتر کلسیم در استخوان را داشته و باعث جلوگیری از ایجاد پوکی استخوان شده است.

افزایش سرعت ترمیم

یکی از مهمترین دستگاهها و روشهای درمانی موجود در دنیا استفاده از لیزر و اثرات مفید آن از طریق افزایش سرعت ترمیم به خصوص در زخمها مانند زخمهای دیابتی، آسیب های ناشی از جراحات ، عوارض پس از عمل و زیبایی می باشد. لیزر از طریق افزایش سرعت ترمیم در بهبود سریعتر زخمها و نیز افزایش کیفیت ترمیم می تواند تا حد بسیار زیادی نیز جایگاه زخم یا همان جوشگاه که شکل نامناسبی به بافت می دهد را درمان نماید.

افزایش گردش خون

لیزر با تاثیر بر عضلات جداره عروق خونی و پرخون کردن عروق , توانایی بافتی را در افزایش مهاجرت سلولی و بافت سازی افزایش می دهد.

انواع ماساژ طبی

بر هیچ کس پوشیده نیست که ماساژ تاثیر عمده در بهبود گردش خون در اندام و تخلیه مواد زائد بافتی داشته و با ایجاد ریکشین و رفع خستگی می تواند در انواع دردها موثر واقع شود. در این مرکز با ارائه انواع ماساژهای طبی زیر نظر متخصصین مجرب شادی و نشاط را به شما به ارمغان می آورد.

اینترفرنشیال

یکی از معضلات در درمان بافتهای عمقی نرسیدن امواج به بافت تحت درمان است. با بهره گیری از خواص عبور بافتی امواج پر فرکانس می توان مقاومت بافتی را کمتر نمود و به بافت مورد نظر انرژی درمانی را انتقال داد. این تکنیک در دستگاههای اینترفرنشیال استفاده شده و نتایج بسیار جالبی را در درمان بیماران ایجاد نموده است.

C.P.M سی پی ام

دامنه حرکتی مفصل یکی از عوامل مهم در سلامت آن محسوب می شود. اگر به هر علتی این دامنه محدود شود مفصل دچار خشکی می شود. و مدت زمان محدودی فرصت هست تا این خشکی را از بین برد در غیر اینصورت ضرورتا نیاز به جراحی خواهد بود. یکی از عوامل خشکی مفصلی عوارض پس از جراحی در رباط صلیبی هست که می تواند در کل مفصل جراحی شده ایجاد شود. از تجهیزات مهم و ضروری پس از جراحی زانو استفاده از C.P.M است که مخفف continues passive motion یا movement است . در این دستگاه اندام با نوارهای مخصوص بسته شده و بصورت دقیق و کنترل شده در زاویه خاصی که فیزیوتراپیست تنظیم نموده است با سرعت مشخصی شروع به حرکت می نماید. تا تدریجا از خشکی مفصل جلوگیری نموده و بافت آماده تمرینات گردد.

بازکردن فضای مفاصل ستون فقرات

اضافه وزن و ایستادن های طولانی مدت می تواند باعث فشار سوراخ های بین مهره ای شده و انها را تنگ نماید. با کشش ستون فقرات و توصیه های تمرینی طبی می توان این عوارض را رفع نمود.

بهبود انحناهای ستون فقرات

انحنا در ستون فقرات در نمای جانبی وجود داشته و جهت ادامه حیات و تحرک ضروری است. در حالتی که از نمای قدامی خلفی نباید انحنا وجود داشته باشد , در صورت داشتن انحنا شایعترین انها شامل اسکولیوز , کیفوز, لوردوز می باشد. انحناهای موجود را می توان با کشش برطرف نمود . و بهتر اینکه این کشش ها همراه با تمرینات طبی توام گردد تا پایداری بیشتر حاصل گردد.

بیماری های تخریبی ستون فقرات

بیماریهای تخریبی ستون فقرات از آرتروز تا تنگی کانال نخاعی در صورتیکه تحت این میدان قرار گیرند می توانند به نحو موثری کاهش یابند.

تجهیزات تعادلی

تعادل یک بخش مهم در ادامه دوره نقاهت بیماران است که می تواند بسیار حائز اهمیت باشد زیرا یکی از علت های آسیب ورزشی عدم داشتن اگاهی محیطی مفصل و نتیجتا اسیب می باشد. لذا در دوره بازگشت به تمرین و عملکرد اندام ضروری است تا تمرینات تعادلی به نحو موثری انجام گیرد. این تمرینات در این کلینیک با استفاده از تجهیزات کامل مانند ترامپولین , وابل برد , ... زیر نظر فیزیوتراپیست تیمهای ملی انجام می گیرد.

تحریکات الکتریکی (فارادیک)

بافتهای قابل انقباض گاها نیاز به تحریک جهت تقویت خود می باشند به عبارتی بهتر تقویت می شوند. در مواردی که انقباض های عضلانی عملکرد مناسبی نداشته و یا ضعیف گردیده اند می توان با تحریک جریان های فارادیک آنها را به فعالیت دوباره برگرداند. گاهی اوقات بدن ما حرکت عضلانی را فراموش می کند در مواردی مانند سکته های مغزی این حالت ها بیشتر شده و نیاز می باشد تا جهت یادآوری حرکت ها از این جریان ها استفاده نماییم.

تردمیل

انجام ورزشهای کنترل شده در سطوح صاف و شیب دار با سرعتهای کنترل شده تحت نظارت فیزیوتراپیست مجرب تیم ملی.

تستهای فانکشنال

مجموعه آزمونهای عملکردی استاندارد جهت تایید سلامت بافت آسیب دیده پس از درمان است که در این کلینیک انجام گردیده و آرامش خاطر ورزشکار را جهت بازگشت به میادین ورزشی فراهم می نماید.

جریانات T.E.N.S

این کلمه مخفف Transcutaneous electrical nerve stimulation می باشد و مکانیسم آن شامل تحریک عصبها از طریق پوست است.می توانند با تحریک پایانه های عصبی باعث تسکین درد و تحریک سلولی شوند.

دوچرخه

تقویت عضلات اندانم تحتانی جهت بازتوانی قدرت عضلات از دست رفته.

دیاترمی

امواج الکترومغناطیس خواص عمده ای در بافت شامل افزایش خون رسانی و افزایش سرعت ترمیم بافتی و تحریک سلول ها را ایجاد می نماید . در مواردی مانند دردهای التهابی دیسک ها و دردهای انتشاری تاثیرات فوق العاده ای را ایفا می نماید.

رفع اسپاسم های عضلانی

عضلات می تواند در پی کارهای روزمره دچار اسپاسم شده و دردناک شوند. در کشش های پایدار می توان با رفع اسپاسم های عضلانی درد را از بین برد.

رفع التهاب

آسیبهای بافتی همراه با التهاب و درد میباشد . التهاب عامل اصلی ترمیم بافتی بوده ولی در صورتیکه کنترل نشود مزاحم بوده و شخص را آزار می دهد. در تابش لیزر عوامل التهابی کنترل شده . در نتیجه درد ناشی از آن کمتر می شود.

رفع جوش نخوردگیهای استخوانی

یکی از خطرات شکستگیها جوش نخوردن استخوان می باشد. مگنت با تاثیر بر سلولهای استخوان ساز باعث بهبود شکستگی و تسریع جوش خوردن آن می شود.

رفع گرفتاری های عضلانی از طریق M.E.T

کلینیک فیزیوتراپی ورزشی شریعتی افتخار دارد تا از تجربیات فیزیوترایست های ورزشی مجرب در بهبود آسیبهای ورزشی ورزشکاران عزیز بهره جوید. این مجموعه با ارائه برنامه ها و تکنیک های درمانی توسط متخصصین مرکز در بهبود ورزشکاران عزیز خدمت رسانی می نماید.

سردردهای میگرنی و شبه میگرنی

سردرد یکی از مشکلات شایع عموم بیماران می باشد. به طور کلی به دو دسته میگرنی و شبه میگرنی تقسیم می شود. میدانهای مغناطیسی می توانند با اثرات سیستمیک عروقی باعث بهبود سردردها شده و دفعات درگیری را به طرز چشمگیری کاهش دهند.

شاک ویو

شاک ویو یکی از درمان های تهاجمی محسوب می شود. زمانی که بافتها بصورت مزمن شده و التهاب ها پروسه مناسبی را طی ننمایند و درد کهنه شده باشد از این متد جهت تحریک بافتها استفاده می نمایند. خار پاشنه, نقاط ماشه ای یا تریگر پوینت ها , التهاب های تاندونی , مفصلی , درد های ناشی از چسبندگی های پس از عمل و بسیاری موارد دیگر می توانند توسط این متد که می بایست توسط فیزیوتراپیست متخصص بکار گرفته شود درمان می شوند.

کاهش درد

لیزر با تاثیر بر میانجی های درد بطور مستقیم باعث کاهش التهاب شده و از طرف دیگر باعث کاهش درد می شود.

کرایوتراپی

گاهی اوقات لازم است از نتایج سرما درمانی در موارد حاد و گاها در مواردی که بخواهیم پایانه های عصبی را تسکین دهیم استفاده نماییم. در اینگونه موارد از خواص دستگاهی مانند کرایو تراپی که در آن درجه سرما قابل تنظیم بوده و بدون تغییر می باشد استفاده نمود. درد آرنج تنیس بازان , تاندونیتهای حاد , آسیب های حاد برخوردی , و حتی مواردی که به درمان های معمول جواب نمی دهند را می توان با ترکیب contrast bath گرما و سرما بطور متناوب با زمان 2 به 1 تسکین داد.

مکش دیسک های بیرون زده

زمانی که نیرو بر ستون فقرات اعمال می شود فشار مثبت ایجاد شده و در صورتی که نیرو از تحمل بافت بیشتر باشد دیسک از محل خود خارج شده و بر اعصاب نخاعی فشار اعمال می کند که این حالت می تواند با مور مور شدن بی حسی و کرختی یا درد همراه باشد. با حذف نیرو و یا برعکس کشش ستون فقرات می توان باعث فشار منفی در دیسک ها شده و نهایتا مکش دیسک به جای قبلی خود شد. و طبیعتا احساسهای غیر طبیعی ذکر شده را از بین برد.

موبیلیزاسیون مفاصل

مفاصل می توانند به مرور زمان دچار خشکی و سفتی ناشی از بی حرکتی گرددند. که به این حالت مفاصل هیپوموبیلیتی (کم تحرکی ) می گویند. درمان اینگونه دردهای ناشی از هیپوموبیلیتی شامل کشش و موبیلیزاسیون مفاصل می باشد. در این تکنیک با بکارگیری روشهای طبی مفاصل خشک و کم تحرک آزاد شده و حرکت آنها بهبود می یابد. سعی می شود تا در این روش دردهای ناشی از خشکی مفاصل به بهترین روش ممکن تخفیف یابند.

نروموبیلیزاسیون (آزاد سازی عصب)

همه ما با واژه سیاتیک آشنا بوده و یا حتی برخی نیز گرفتار آن شده ایم. در حقیقت سیاتیک بزرگترین عصب است که اندام تحتانی و پاها را عصب می دهد. مشکل شایع سیاتیک همان چسبندگی عصب به بافتهای است که در روشهای آزاد سازی عصب می توان چسبندگی های موجود را از بین برده و دردهای عصب را رفع نمود.

نیدلینگ

یکی از موثر ترین و به عبارتی شاه کلید درمان دردهای مزمن در بافت های بدن که به درمان های رایج جواب قابل قبولی نداده اند این متد درمانی است . امروزه دوره های زیادی از این متد را در اقصی نقاط دریافت می نماییم. که می بایست با دقت نظر بیشتری افراد متخصص را که واجد شرایط این متد درمانی اند را گزینش نمود. زیرا استفاده ناصحیح این متد توسط افراد ناآزموده می تواند مشکل ساز شده و نه تنها باعث رفع مشکل نشود بلکه مشکل دیگری را افزون نماید. با این وجود این روش موثر در باز کردن گرفتگی های بافتهای نرم و رفع در گیری عصب های درگیر در عضلات در بیماری هایی نظیر سردرد های با منشاء تنشنی , درد های کمر و عضلانی دردهای ساق پا , دردهایی که با دیسک های ستون فقرات مشابه بوده ولی در عمل با آنها تفاوت دارند تاثیرگذار باشد.
کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت برای فیزیوتراپی مرکزی شریعتی محفوظ است.
ورود به سامانه